Voor veel mensen is Kerst een tijd van samenkomen, gezelligheid en lichtjes. Voor Marianne is het daarnaast al haar hele leven ook iets extra’s: haar verjaardag. Dit jaar wordt ze 38 en dat voelt inmiddels heel normaal. “Als volwassene vier je toch vooral met je naaste familie. Vriendinnen komen een andere keer, want ja… het is natuurlijk Kerst. Iedereen zit dan bij zijn eigen familie, heel logisch.” Als kind is het anders dan als volwassene. “Vroeger zat het hele huis vol met familie. In die tijd konden we nog schaatsen en dronken we daarna poeiemolke. Dat was altijd erg gezellig!”

Marianne was rond 15 december uitgerekend en haar ouders wisten het geslacht niet. Ze hadden simpelweg twee namen in gedachten: Marianne voor een meisje en Christiaan voor een jongen. Toen ze uiteindelijk op eerste kerstdag werd geboren, reageerde het ziekenhuispersoneel verrast: hoe toevallig, een kindje met een naam waarin ‘Maria’ zit, geboren met Kerst. En anders had ze Christiaan geheten, opnieuw passend bij de feestdag. “Mijn ouders hadden daar zelf helemaal niet bij stilgestaan,” vertelt Marianne. “Maar het klopte ergens wel. Alsof het zo moest zijn.”

Doordat haar verjaardag precies op eerste kerstdag valt, vierden ze thuis geen traditioneel Kerstfeest. “Mijn verjaardag was al een feestdag. Cadeautjes onder de boom deden we niet. Dat deden we met pakjesavond.” Omdat Kerst bij hen in het teken stond van haar verjaardag, miste ze dat ook nooit. De familie was er toch al, het huis was vol, en dat voelde feestelijk genoeg. Nu ziet die dag er anders uit. “Ons huis is niet groot genoeg om de hele familie uit te nodigen,” vertelt ze. “Daarom doen we het al jaren zo: eerste kerstdag komt mijn eigen familie, tweede kerstdag gaan we naar de schoonfamilie. Een fijne verdeling.”

Dit jaar krijgt Kerst voor Marianne een extra laag. In september werd ze voor het eerst moeder van haar zoontje Sven. Het maakte haar niet uit of hij op een feestdag geboren zou worden. “Voor hem waarschijnlijk fijner later,” zegt ze met een glimlach. “Al weet ik zelf niet beter.” Sven is nog klein, dus dit jaar pakken ze rustig aan. “Tijdens de intocht van Sinterklaas pasten mijn ouders voor het eerst op. Later kreeg hij een klein cadeautje, want hij had zijn schoen bij hen gezet,” zegt ze lachend. Later, als hij groter is, ziet ze het al voor zich: Sinterklaas vieren met alle neefjes erbij, meer reuring, traditioneel pakjesgedruis. Maar nu houden ze het klein. “We zitten heerlijk in onze eigen bubbel. En dat is ook fijn.”